حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، وَأَبُو كَامِلٍ - الْمَعْنَى - قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ قَالَ " وَلَكِنَّ الْمِسْكِينَ الْمُتَعَفِّفُ " . زَادَ مُسَدَّدٌ فِي حَدِيثِهِ " لَيْسَ لَهُ مَا يَسْتَغْنِي بِهِ الَّذِي لاَ يَسْأَلُ وَلاَ يُعْلَمُ بِحَاجَتِهِ فَيُتَصَدَّقُ عَلَيْهِ فَذَاكَ الْمَحْرُومُ " . وَلَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ " الْمُتَعَفِّفُ الَّذِي لاَ يَسْأَلُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ جَعَلاَ الْمَحْرُومَ مِنْ كَلاَمِ الزُّهْرِيِّ وَهَذَا أَصَحُّ .
Бизга Мусаддад, Убайдуллаҳ ибн Умар ва Абу Комил — маъно бир — ривоят қилди. Улар деди: Бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд ривоят қилди, бизга Маъмар аз-Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шунга ўхшаш деди. У деди: «Балки мискин (сўрашдан) ўзини тиювчидир.» Мусаддад ўз ҳадисида қўшди: «Ўзига етадиган нарсаси йўқ, лекин сўрамайди ва унинг эҳтиёжи билинмайдики, унга садақа қилинса — ана шу маҳрумдир.» Мусаддад «(Сўрашдан) ўзини тиювчи, сўрамайдиган» қисмини зикр қилмади. Абу Довуд деди: Буни Муҳаммад ибн Савр ва Абдурраззоқ Маъмардан ривоят қилди ва «маҳрум»ни аз-Зуҳрийнинг сўзидан деб қилдилар, бу саҳиҳроқдир.