حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ مَنْظُورٍ، - رَجُلٍ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنِ امْرَأَةٍ، يُقَالُ لَهَا بُهَيْسَةُ عَنْ أَبِيهَا، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ أَبِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَمِيصِهِ فَجَعَلَ يُقَبِّلُ وَيَلْتَزِمُ ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " الْمَاءُ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " الْمِلْحُ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " أَنْ تَفْعَلَ الْخَيْرَ خَيْرٌ لَكَ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга Каҳмас Сайёр ибн Манзурдан — Бану Фазорадан бир киши — , у отасидан, у Буҳайса деган аёлдан, у отасидан ривоят қилди, у (аёл) деди: Отам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан изн сўраб, у (Набий) билан кўйлаги орасига кирди, ўпа ва қучоқлай бошлади, сўнг: «Эй Расулуллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Сув», дедилар. У: «Эй Аллаҳнинг Набийи, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Туз», дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Яхшилик қилишинг сен учун яхшидир», дедилар.