حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ مَنْظُورٍ، - رَجُلٍ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنِ امْرَأَةٍ، يُقَالُ لَهَا بُهَيْسَةُ عَنْ أَبِيهَا، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ أَبِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَمِيصِهِ فَجَعَلَ يُقَبِّلُ وَيَلْتَزِمُ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " الْمَاءُ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " الْمِلْحُ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " أَنْ تَفْعَلَ الْخَيْرَ خَيْرٌ لَكَ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Каҳмас Сайёр ибн Манзурдан — Бану Фазорадан бир киши — у отасидан, у Буҳайса деб аталган бир аёлдан, у отасидан ривоят қилдики, у (Буҳайса) айтди: Отам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан изн сўради ва у (Набий) билан кўйлаги орасига кирди, сўнг ўпа ва қучоқлай бошлади. Сўнг: «Ё Набийяллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Сув» дедилар. У: «Ё Набийяллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Туз» дедилар. У: «Ё Набийяллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Яхшилик қилишинг сен учун яхшироқдир» дедилар.