حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ " وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ " . وَقَالَ فِي السِّلْعَةِ " بِاللَّهِ لَقَدْ أُعْطِيَ بِهَا كَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ الآخَرُ فَأَخَذَهَا " .
Бизга Усмон ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Жарийр Аъмашдан ўз исноди ва маъноси билан ривоят қилди, (унда): «...ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бордир» деди. Ва молхусусда: «‹Аллаҳга қасамки, бунга шунча-шунча (нарх) берилган эди› (деб ёлғон қасам ичди), бошқаси (харидор) уни тасдиқлаб, уни олди» деди.