حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُمْنَعُ فَضْلُ الْمَاءِ لِيُمْنَعَ بِهِ الْكَلأُ " .
Бизга Усмон ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Жарийр Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ортиқча сув у орқали ўтлоқни (фойдаланишни) ман қилиш учун ман этилмасин» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ رَجُلٌ مَنَعَ ابْنَ السَّبِيلِ فَضْلَ مَاءٍ عِنْدَهُ وَرَجُلٌ حَلَفَ عَلَى سِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ - يَعْنِي كَاذِبًا - وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا فَإِنْ أَعْطَاهُ وَفَى لَهُ وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ لَمْ يَفِ لَهُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ ривоят қилди, бизга Аъмаш Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уч (тоифа кишилар бор)ки, Аллаҳ қиёмат кунида улар билан гаплашмайди: йўловчидан ўз ҳузуридаги ортиқча сувни ман қилган киши, ва бир молни аср намозидан кейин (сотиш учун) — яъни ёлғон — қасам ичган киши, ва имомга (раҳбарга) байъат қилиб, агар у унга (дунё) берса, вафо қилиб, агар бермаса, вафо қилмайдиган киши» дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ " وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ " . وَقَالَ فِي السِّلْعَةِ " بِاللَّهِ لَقَدْ أُعْطِيَ بِهَا كَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ الآخَرُ فَأَخَذَهَا " .
Бизга Усмон ибн Аби Шайба ривоят қилди, бизга Жарийр Аъмашдан ўз исноди ва маъноси билан ривоят қилди, (унда): «...ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бордир» деди. Ва молхусусда: «‹Аллаҳга қасамки, бунга шунча-шунча (нарх) берилган эди› (деб ёлғон қасам ичди), бошқаси (харидор) уни тасдиқлаб, уни олди» деди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ، عَنْ سَيَّارِ بْنِ مَنْظُورٍ، - رَجُلٍ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنِ امْرَأَةٍ، يُقَالُ لَهَا بُهَيْسَةُ عَنْ أَبِيهَا، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ أَبِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَخَلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَمِيصِهِ فَجَعَلَ يُقَبِّلُ وَيَلْتَزِمُ ثُمَّ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " الْمَاءُ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " الْمِلْحُ " . قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الشَّىْءُ الَّذِي لاَ يَحِلُّ مَنْعُهُ قَالَ " أَنْ تَفْعَلَ الْخَيْرَ خَيْرٌ لَكَ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Каҳмас Сайёр ибн Манзурдан — Бану Фазорадан бир киши — у отасидан, у Буҳайса деб аталган бир аёлдан, у отасидан ривоят қилдики, у (Буҳайса) айтди: Отам Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан изн сўради ва у (Набий) билан кўйлаги орасига кирди, сўнг ўпа ва қучоқлай бошлади. Сўнг: «Ё Набийяллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Сув» дедилар. У: «Ё Набийяллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Туз» дедилар. У: «Ё Набийяллаҳ, ман қилиш ҳалол бўлмайдиган нарса нима?» деди. У: «Яхшилик қилишинг сен учун яхшироқдир» дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ اللُّؤْلُؤِيُّ، أَخْبَرَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ حَبَّانَ بْنِ زَيْدٍ الشَّرْعَبِيِّ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ قَرْنٍ ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو خِدَاشٍ، - وَهَذَا لَفْظُ عَلِيٍّ - عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثًا أَسْمَعُهُ يَقُولُ " الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ فِي الْكَلإِ وَالْمَاءِ وَالنَّارِ " .
Бизга Али ибн Жаъд ал-Луълуъий ривоят қилди, бизга Ҳариз ибн Усмон Ҳаббон ибн Зайд аш-Шаръабийдан, у Қарндан бир кишидан хабар берди (ҳ); ва бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус ривоят қилди, бизга Ҳариз ибн Усмон ривоят қилди, бизга Абу Хидош ривоят қилди — бу Алининг лафзидир — у муҳожирлардан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан бир кишидан ривоят қилдики, у айтди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан уч (ғазот) қилдим, у (Набий)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Мусулмонлар уч нарсада шерикдирлар: ўтлоқда, сувда ва ўтда».