حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ، عَنِ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ، أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ " إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلاَّ عَلَى طُهْرٍ " . أَوْ قَالَ " عَلَى طَهَارَةٍ " .
Бизга Муҳаммад ибнул Мусанно ривоят қилди, бизга Абдулаъло ривоят қилди, бизга Саид Қатодадан, у Ҳасандан, у Ҳузайн ибнул Мунзир Абу Сосондан, у Муҳожир ибн Қунфуздан ривоят қилдики, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди, у киши бавл қилаётган эдилар. (Муҳожир) салом берди, аммо у киши таҳорат қилмагунларича алик олмадилар, сўнг ундан узр сўраб дедилар: «Мен Аллаҳни азза ва жаллани фақат покликда зикр қилишни хуш кўраман». Ёки «поклик ҳолатида» дедилар.