1837-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ عَلَى ظَهْرِ الْقَدَمِ مِنْ وَجَعٍ كَانَ بِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ قَالَ ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ أَرْسَلَهُ يَعْنِي عَنْ قَتَادَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Қатодадан, у Анасдан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам муҳрим ҳолида ўзида бўлган бир оғриқ сабабли оёғининг устидан ҳижома қилдирди (қон олдирди). Абу Довуд деди: Мен Аҳмаднинг шундай деганини эшитдим: Ибн Абу Арууба уни — яъни Қатодадан — мурсал қилиб (саҳобани айтмай) ривоят қилди.