Сунани Абу Довуд — 4846-ҳадис

Одоб китоби · Кишининг ўтириши

4846-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби

حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ رُبَيْحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَلَسَ احْتَبَى بِيَدِهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ شَيْخٌ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ ‏.‏

Бизга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: Менга Ишоқ ибн Муҳаммад ал-Ансорий Рубайҳ ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у бобоси Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирганларида қўллари билан тиззаларини қучоқлаб (иҳтибо қилиб) ўтирар эдилар. Абу Довуд деди: Абдуллаҳ ибн Иброҳим ҳадиси мункар бўлган шайхдир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 947-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намозда ихтисор қилишдан қайтарди. Абу Довуд деди: Яъни қўлини биқинига қўйиши.

Сунани Абу Довуд, 5043-ҳадисОдоб китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси туриб ҳожатини бажардилар, сўнг юзларини ва қўлларини ювиб, кейин ухладилар. Абу Довуд деди: Яъни бавл қилдилар.

Саҳиҳи Муслим, 5526-ҳадисКийим ва безак

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдига кирди — Иброҳим ибн Саъднинг ҳадиси каби, фақат у шундай деди: Сўнг у пардага қўл чўзиб, уни қўли билан йиртиб ташлади.

Саҳиҳи Муслим, 5884-ҳадисТўғри сўз ишлатиш

Ибн Умар тутатқи қилганда, аралаштирилмаган уд (алувва) билан ва унинг устига кофур ташлаб тутатқи қилар эди. Сўнг деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам мана шундай тутатқи қилар эдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 957-ҳадисИкки ҳайит намози

Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Азҳа ва Фитрда намоз ўқир, сўнг намоздан кейин хутба қилар эдилар.

Сунани Термизий, 2745-ҳадисОдоб китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) акса урганларида юзларини қўллари ёки кийимлари билан тўсиб, овозларини паст қилар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.