1964-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَتَمَّ الصَّلاَةَ بِمِنًى مِنْ أَجْلِ الأَعْرَابِ لأَنَّهُمْ كَثُرُوا عَامَئِذٍ فَصَلَّى بِالنَّاسِ أَرْبَعًا لِيُعْلِمَهُمْ أَنَّ الصَّلاَةَ أَرْبَعٌ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Айюбдан, у Зуҳрийдан ривоят қилдики, Усмон ибн Аффон Минода намозни тўлдириб ўқиди, бадавий аъроблар туфайли, чунки ўша йили улар кўпайган эди. Шунда у одамларга тўрт ракаат ўқиди, уларга намоз тўрт ракаат эканини билдириш учун.