حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ أَبَا مُعَاوِيَةَ، وَحَفْصَ بْنَ غِيَاثٍ، حَدَّثَاهُ - وَحَدِيثُ أَبِي مُعَاوِيَةَ، أَتَمُّ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ صَلَّى عُثْمَانُ بِمِنًى أَرْبَعًا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُمَرَ رَكْعَتَيْنِ زَادَ عَنْ حَفْصٍ وَمَعَ عُثْمَانَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ ثُمَّ أَتَمَّهَا . زَادَ مِنْ هَا هُنَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ثُمَّ تَفَرَّقَتْ بِكُمُ الطُّرُقُ فَلَوَدِدْتُ أَنَّ لِي مِنْ أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ مُتَقَبَّلَتَيْنِ . قَالَ الأَعْمَشُ فَحَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ عَنْ أَشْيَاخِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ صَلَّى أَرْبَعًا قَالَ فَقِيلَ لَهُ عِبْتَ عَلَى عُثْمَانَ ثُمَّ صَلَّيْتَ أَرْبَعًا قَالَ الْخِلاَفُ شَرٌّ .
Бизга Мусаддад ривоят қилдики, Абу Муовия ва Ҳафс ибн Ғиёс унга ривоят қилдилар — Абу Муовиянинг ҳадиси тўлиқроқ — Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абдураҳмон ибн Язиддан ривоят қилиб, деди: Усмон Минода тўрт ракаат ўқиди. Шунда Абдуллаҳ деди: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан икки ракаат, Абу Бакр билан икки ракаат ва Умар билан икки ракаат ўқидим». Ҳафсдан ривоятда қўшимча бор: «Ва Усмон билан ҳам унинг амирлигининг бошида (икки ракаат ўқидим), кейин у уни тўртга тўлдирди». Абу Муовиядан ривоятда шу ердан қўшимча бор: «Кейин сизлар турли йўлларга бўлиниб кетдингиз. Мен тўрт ракаатдан икки ракаат қабул қилингани бўлишини истардим». Аъмаш деди: Менга Муовия ибн Қурра ўз шайхларидан ривоят қилдики, Абдуллаҳ тўрт ракаат ўқиди. У деди: Унга: «Сен Усмонни айбладингу, кейин ўзинг тўрт ўқидинг?» дейилди. У деди: «Ихтилоф ёмонликдир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ عُثْمَانَ، إِنَّمَا صَلَّى بِمِنًى أَرْبَعًا لأَنَّهُ أَجْمَعَ عَلَى الإِقَامَةِ بَعْدَ الْحَجِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Ибн Муборак Маъмардан, у Зуҳрийдан хабар бердики, Усмон Минода тўрт ракаат ўқиганининг сабаби шуки, у ҳаж-дан кейин у ерда туришни қарор қилган эди.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِنَّ عُثْمَانَ صَلَّى أَرْبَعًا لأَنَّهُ اتَّخَذَهَا وَطَنًا .
Бизга Ҳаннод ибн Сарий Абул-Аҳвасдан, у Муғийрадан, у Иброҳимдан ривоят қилиб, деди: Усмон тўрт ракаат ўқиди, чунки у уни ўзига ватан қилиб олди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ لَمَّا اتَّخَذَ عُثْمَانُ الأَمْوَالَ بِالطَّائِفِ وَأَرَادَ أَنْ يُقِيمَ بِهَا صَلَّى أَرْبَعًا قَالَ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ الأَئِمَّةُ بَعْدَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди, бизга Ибн Муборак Юнусдан, у Зуҳрийдан хабар бердики, у деди: Усмон Тоиф-да мол-мулк олиб, у ерда туришни хоҳлаганида тўрт ракаат ўқиди. У деди: Кейин ундан кейинги имомлар шу билан амал қилдилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَتَمَّ الصَّلاَةَ بِمِنًى مِنْ أَجْلِ الأَعْرَابِ لأَنَّهُمْ كَثُرُوا عَامَئِذٍ فَصَلَّى بِالنَّاسِ أَرْبَعًا لِيُعْلِمَهُمْ أَنَّ الصَّلاَةَ أَرْبَعٌ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод Айюбдан, у Зуҳрийдан ривоят қилдики, Усмон ибн Аффон Минода намозни тўлдириб ўқиди, бадавий аъроблар туфайли, чунки ўша йили улар кўпайган эди. Шунда у одамларга тўрт ракаат ўқиди, уларга намоз тўрт ракаат эканини билдириш учун.