حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، أَنَّ أَبَا مُعَاوِيَةَ، وَحَفْصَ بْنَ غِيَاثٍ، حَدَّثَاهُ - وَحَدِيثُ أَبِي مُعَاوِيَةَ، أَتَمُّ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ صَلَّى عُثْمَانُ بِمِنًى أَرْبَعًا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُمَرَ رَكْعَتَيْنِ زَادَ عَنْ حَفْصٍ وَمَعَ عُثْمَانَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ ثُمَّ أَتَمَّهَا . زَادَ مِنْ هَا هُنَا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ ثُمَّ تَفَرَّقَتْ بِكُمُ الطُّرُقُ فَلَوَدِدْتُ أَنَّ لِي مِنْ أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ مُتَقَبَّلَتَيْنِ . قَالَ الأَعْمَشُ فَحَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ عَنْ أَشْيَاخِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ صَلَّى أَرْبَعًا قَالَ فَقِيلَ لَهُ عِبْتَ عَلَى عُثْمَانَ ثُمَّ صَلَّيْتَ أَرْبَعًا قَالَ الْخِلاَفُ شَرٌّ .
Бизга Мусаддад ривоят қилдики, Абу Муовия ва Ҳафс ибн Ғиёс унга ривоят қилдилар — Абу Муовиянинг ҳадиси тўлиқроқ — Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абдураҳмон ибн Язиддан ривоят қилиб, деди: Усмон Минода тўрт ракаат ўқиди. Шунда Абдуллаҳ деди: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан икки ракаат, Абу Бакр билан икки ракаат ва Умар билан икки ракаат ўқидим». Ҳафсдан ривоятда қўшимча бор: «Ва Усмон билан ҳам унинг амирлигининг бошида (икки ракаат ўқидим), кейин у уни тўртга тўлдирди». Абу Муовиядан ривоятда шу ердан қўшимча бор: «Кейин сизлар турли йўлларга бўлиниб кетдингиз. Мен тўрт ракаатдан икки ракаат қабул қилингани бўлишини истардим». Аъмаш деди: Менга Муовия ибн Қурра ўз шайхларидан ривоят қилдики, Абдуллаҳ тўрт ракаат ўқиди. У деди: Унга: «Сен Усмонни айбладингу, кейин ўзинг тўрт ўқидинг?» дейилди. У деди: «Ихтилоф ёмонликдир».