حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَيْنِ، وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ رَكْعَتَيْنِ وَمَعَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ تَفَرَّقَتْ بِكُمُ الطُّرُقُ، فَيَا لَيْتَ حَظِّي مِنْ أَرْبَعٍ رَكْعَتَانِ مُتَقَبَّلَتَانِ.
Қабиса ибн Уқба бизга айтди: Суфён бизга айтди, Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абдурраҳмон ибн Язиддан, у Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан икки ракаат, Абу Бакр розияллаҳу анҳу билан икки ракаат ва Умар розияллаҳу анҳу билан икки ракаат ўқиди, сўнг сизларни йўллар тарқатиб юборди (ихтилоф тушди). Қани эди, тўрт(ракаат)дан менинг насибам — икки мақбул ракаат бўлса.