حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنْ عَمَّتِهِ، زَيْنَبَ بِنْتِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ أَنَّ الْفُرَيْعَةَ بِنْتَ مَالِكِ بْنِ سِنَانٍ، - وَهِيَ أُخْتُ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ - أَخْبَرَتْهَا أَنَّهَا، جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسْأَلُهُ أَنْ تَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهَا فِي بَنِي خُدْرَةَ فَإِنَّ زَوْجَهَا خَرَجَ فِي طَلَبِ أَعْبُدٍ لَهُ أَبَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِطَرَفِ الْقَدُّومِ لَحِقَهُمْ فَقَتَلُوهُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَرْجِعَ إِلَى أَهْلِي فَإِنِّي لَمْ يَتْرُكْنِي فِي مَسْكَنٍ يَمْلِكُهُ وَلاَ نَفَقَةٍ . قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ " . قَالَتْ فَخَرَجْتُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ فِي الْحُجْرَةِ أَوْ فِي الْمَسْجِدِ دَعَانِي أَوْ أَمَرَ بِي فَدُعِيتُ لَهُ فَقَالَ " كَيْفَ قُلْتِ " . فَرَدَدْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ الَّتِي ذَكَرْتُ مِنْ شَأْنِ زَوْجِي قَالَتْ فَقَالَ " امْكُثِي فِي بَيْتِكِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ " . قَالَتْ فَاعْتَدَدْتُ فِيهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا . قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ أَرْسَلَ إِلَىَّ فَسَأَلَنِي عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرْتُهُ فَاتَّبَعَهُ وَقَضَى بِهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънабий Моликдан, у Саъд ибн Исъҳоқ ибн Каъб ибн Ужрадан, у аммаси Зайнаб бинти Каъб ибн Ужрадан ривоят қилдики, ал-Фурайъа бинти Молик ибн Синон - у Абу Саид ал-Худрийнинг синглиси эди - унга хабар бериб айтдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келиб, Бану Худрадаги ўз оиласига қайтиши учун сўради. Чунки унинг эри қочиб кетган қулларини излаб чиққан эди, токи улар ал-Қаддум четида бўлганларида уларга етиб олди, улар эса уни ўлдирдилар. ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан оиламга қайтишимни сўрадим, чунки у мени ўзиники бўлган турар жойда ҳам, нафақада ҳам қолдирмаган эди› деди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳа» дедилар. У айтди: Мен чиқдим, токи ҳужрада ёки масжидда бўлганимда у мени чақирдилар ёки мен ҳақимда буюрдилар, шунда мен у учун чақирилдим. У: «Қандай дединг?» дедилар. Мен эрим ҳақида эслаган воқеани унга қайтариб айтдим. У айтди: У: «Белгиланган муддати (иддаси) тугагунча ўз уйингда тур» дедилар. У айтди: Мен унда тўрт ою ўн кун идда ўтадим. У айтди: Усмон ибн Аффон (халифа) бўлганда менга (киши) юбориб, мендан бу ҳақда сўради, мен унга хабар бердим, у эса унга эргашди ва у билан ҳукм қилди.