2334-ҳадисСунани Абу Довуд · Рўза китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ صِلَةَ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَمَّارٍ فِي الْيَوْمِ الَّذِي يُشَكُّ فِيهِ فَأُتِيَ بِشَاةٍ فَتَنَحَّى بَعْضُ الْقَوْمِ فَقَالَ عَمَّارٌ مَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Абу Холид ал-Аҳмар ривоят қилди, у Амр ибн Қайсдан, у Абу Ишоқдан, у Силадан ривоят қилди. У айтди: Биз шубҳали бўлган куни Амморнинг ҳузурида эдик. Бир қўй келтирилди. Қавмдан баъзилари (ейишдан) четланди. Аммор: Ким бу кун рўза тутса, Абу ал-Қосим соллаллаҳу алайҳи васалламга осий бўлибди, деди.