حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ التَّنُوخِيُّ أَبُو الْجَمَاهِرِ، حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي السِّيَاحَةِ . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ سِيَاحَةَ أُمَّتِي الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ تَعَالَى " .
Бизга Муҳаммад ибн Усмон ат-Танухий Абул Жамоҳир ривоят қилди, бизга Ҳайсам ибн Ҳумайд ривоят қилди, менга Ало ибн ал-Ҳорис Қосим ибн Абдурраҳмондан, у Абу Умомадан хабар берди: Бир киши деди: Эй Расулуллаҳ, менга саёҳат қилишга рухсат бер. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Албатта, менинг умматимнинг саёҳати Аллаҳ таоло йўлидаги жиҳоддир.»