حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ شُرَحْبِيلَ، قَالَ أَصَابَتْنِي سَنَةٌ فَدَخَلْتُ حَائِطًا مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ فَفَرَكْتُ سُنْبُلاً فَأَكَلْتُ وَحَمَلْتُ فِي ثَوْبِي فَجَاءَ صَاحِبُهُ فَضَرَبَنِي وَأَخَذَ ثَوْبِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ " مَا عَلَّمْتَ إِذْ كَانَ جَاهِلاً وَلاَ أَطْعَمْتَ إِذْ كَانَ جَائِعًا " . أَوْ قَالَ " سَاغِبًا " . وَأَمَرَهُ فَرَدَّ عَلَىَّ ثَوْبِي وَأَعْطَانِي وَسْقًا أَوْ نِصْفَ وَسْقٍ مِنْ طَعَامٍ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Абу Бишрдан, у Аббод ибн Шураҳбилдан ривоят қилди. У деди: Менга қаҳатчилик йили дуч келди, мен Мадина боғларидан бирига кирдим, бошоқни увалаб едим ва кийимимга (ҳам) солдим. Эгаси келиб мени урди ва кийимимни олди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим. У унга: «У билмаганида ўргатмадинг, оч бўлганида (ёки очликдан толиққанида) едирмадинг», деди. Ва унга буюрди, у кийимимни менга қайтарди ва менга бир васқ ёки ярим васқ таом берди.