حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَخْبَرَهُ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدَّمَ . فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ " فَإِذَا خَلَّفَتْ ذَلِكَ وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْتَغْتَسِلْ " . بِمَعْنَاهُ .
Бизга Қутайба ибн Саъид ва Язид ибн Холид ибн Язид ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ривоят қилдилар, улар: Бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Нофиъдан, у Сулаймон ибн Ясордан ривоят қилди дедилар: Бир киши унга Умм Саламадан хабар бердики, бир аёлдан қон оқар эди. Сўнг у шунинг мазмунини зикр қилди. У киши: «Бу ўтиб кетганда ва намоз вақти кирганда ғусл қилсин» дедилар — шу мазмунда.