حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ النُّعْمَانِ، - وَكَانَ رَجُلَ صِدْقٍ - عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَسْتَشْرِفَ الْعَيْنَ وَالأُذُنَيْنِ وَلاَ نُضَحِّيَ بِعَوْرَاءَ وَلاَ مُقَابَلَةٍ وَلاَ مُدَابَرَةٍ وَلاَ خَرْقَاءَ وَلاَ شَرْقَاءَ . قَالَ زُهَيْرٌ فَقُلْتُ لأَبِي إِسْحَاقَ أَذَكَرَ عَضْبَاءَ قَالَ لاَ . قُلْتُ فَمَا الْمُقَابَلَةُ قَالَ يُقْطَعُ طَرَفُ الأُذُنِ . قُلْتُ فَمَا الْمُدَابَرَةُ قَالَ يُقْطَعُ مِنْ مُؤَخَّرِ الأُذُنِ . قُلْتُ فَمَا الشَّرْقَاءُ قَالَ تُشَقُّ الأُذُنُ . قُلْتُ فَمَا الْخَرْقَاءُ قَالَ تُخْرَقُ أُذُنُهَا لِلسِّمَةِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абу Ис-ҳоқ ривоят қилди, Шурайҳ ибн Нуъмондан - у ростгўй киши эди - у Алидан ривоят қилиб айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга кўз ва қулоқларни диққат билан текширишни амр қилдилар ва кўр, муқобала, мудобара, харқо ва шарқо билан қурбонлик қилмасликни буюрдилар. Зуҳайр деди: Мен Абу Ис-ҳоққа дедим: У азбўни эслатдими? У деди: Йўқ. Мен дедим: Муқобала нима? У деди: Қулоқнинг учи кесилгани. Мен дедим: Мудобара нима? У деди: Қулоқнинг орқасидан кесилгани. Мен дедим: Шарқо нима? У деди: Қулоғи ёрилгани. Мен дедим: Харқо нима? У деди: Белги учун қулоғи тешилгани.