حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُلُّ غُلاَمٍ رَهِينَةٌ بِعَقِيقَتِهِ تُذْبَحُ عَنْهُ يَوْمَ السَّابِعِ وَيُحْلَقُ رَأْسُهُ وَيُدَمَّى " . فَكَانَ قَتَادَةُ إِذَا سُئِلَ عَنِ الدَّمِ كَيْفَ يُصْنَعُ بِهِ قَالَ إِذَا ذَبَحْتَ الْعَقِيقَةَ أَخَذْتَ مِنْهَا صُوفَةً وَاسْتَقْبَلْتَ بِهِ أَوْدَاجَهَا ثُمَّ تُوضَعُ عَلَى يَافُوخِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَسِيلَ عَلَى رَأْسِهِ مِثْلُ الْخَيْطِ ثُمَّ يُغْسَلُ رَأْسُهُ بَعْدُ وَيُحْلَقُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا وَهَمٌ مِنْ هَمَّامٍ " وَيُدَمَّى " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ خُولِفَ هَمَّامٌ فِي هَذَا الْكَلاَمِ وَهُوَ وَهَمٌ مِنْ هَمَّامٍ وَإِنَّمَا قَالُوا " يُسَمَّى " . فَقَالَ هَمَّامٌ " يُدَمَّى " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَيْسَ يُؤْخَذُ بِهَذَا .
Бизга Ҳафс ибн Умар ан-Намарий ривоят қилди, бизга Ҳаммом ривоят қилди, бизга Қатода ривоят қилди, Ҳасандан, у Самурадан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилиб айтди: «Ҳар бир ўғил бола ўз ақиқаси билан гаровга қўйилган - еттинчи куни унинг номидан сўйилади, боши қирилиб, қонга беланади.» Қатода қондан қандай қилиниши ҳақида сўралганда дерди: Ақиқани сўйганингда ундан бир тутам жун олиб, уни томир-йўлларига тўғрилайсан, сўнгра боланинг мия тепасига қўясан, токи ип каби унинг бошига оқиб тушгунича, сўнгра боши ювилиб, қирилади. Абу Довуд деди: «юдаммо» (қонга беланади) сўзи Ҳаммомнинг хатосидир. Абу Довуд деди: Ҳаммом бу сўзда бошқаларга мухолиф бўлди ва бу унинг хатосидир, улар «юсаммо» (исм қўйилади) деганлар. Ҳаммом эса «юдаммо» (қонга беланади) деди. Абу Довуд деди: Бунга амал қилинмайди.