حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ الْجُوزَجَانِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ، حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ سِنَانٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ - وَكَانَتْ، لَهُ صُحْبَةٌ - أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْكَبَائِرُ فَقَالَ " هُنَّ تِسْعٌ " . فَذَكَرَ مَعْنَاهُ زَادَ " وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ الْمُسْلِمَيْنِ وَاسْتِحْلاَلُ الْبَيْتِ الْحَرَامِ قِبْلَتِكُمْ أَحْيَاءً وَأَمْوَاتًا " .
Бизга Иброҳим ибн Яъқуб ал-Жузажоний ривоят қилди, бизга Муоз ибн Ҳониъ ривоят қилди, бизга Ҳарб ибн Шаддод ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Касир Абдулҳамид ибн Синондан, у Убайд ибн Умайрдан, у отасидан ривоят қилдики — унинг суҳбати (саҳобалиги) бор эди — бир киши ундан сўраб: «Эй Аллаҳнинг Расули, кабира (катта гуноҳ)лар нималар?» деди. У: «Улар тўққизтадир», дедилар. Сўнг унинг (олдинги ҳадиснинг) маъносини зикр қилди ва: «Мусулмон ота-онага оқибатсизлик қилиш (итоатсизлик) ва қиблангиз бўлган Байтул Ҳаром (Каъба)ни — тириклигингда ҳам, ўлганингда ҳам — ҳалол санаш», деб зиёда қилди.