Сунани Абу Довуд — 2884-ҳадис

Васият китоби · Қарздор вафот этса, қарздорлардан муҳлат сўраш ва ворисга мулойимлик

2884-ҳадисСунани Абу Довуд · Васият китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَنَّ شُعَيْبَ بْنَ إِسْحَاقَ، حَدَّثَهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ تُوُفِّيَ وَتَرَكَ عَلَيْهِ ثَلاَثِينَ وَسْقًا لِرَجُلٍ مِنْ يَهُودَ فَاسْتَنْظَرَهُ جَابِرٌ فَأَبَى فَكَلَّمَ جَابِرٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَشْفَعَ لَهُ إِلَيْهِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَلَّمَ الْيَهُودِيَّ لِيَأْخُذَ ثَمَرَ نَخْلِهِ بِالَّذِي لَهُ عَلَيْهِ فَأَبَى عَلَيْهِ وَكَلَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُنْظِرَهُ فَأَبَى ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Ало ривоят қилди, Шуайб ибн Ишоқ уларга Ҳишом ибн Урвадан, у Ваҳб ибн Кайсондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, у хабар берди: Унинг отаси вафот этди ва у яҳудий бир кишига ўттиз васқ қарз қолдирди. Жобир ундан муҳлат сўради, у эса рад этди. Шунда Жобир Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга унга воситачилик қилишларини айтди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келиб, яҳудий билан у ўзига тегишли қарз эвазига унинг хурмосининг мевасини олиши ҳақида гаплашдилар, лекин у рад этди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга муҳлат бериши ҳақида ҳам гаплашдилар, лекин у рад этди. Ва у ҳадисни давом эттирди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 2205-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музобанадан ман қилди — яъни ўз боғининг мевасини, агар хурмо бўлса (қуруқ) хурмога ўлчов билан сотиши, агар узум бўлса уни майизга ўлчов билан сотиши, ёки экин бўлса…

Сунани Абу Довуд, 1164-ҳадисЁмғир сўраш намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмғир тиладилар, у зотнинг устларида қора хамиса (кийим) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг пастини олиб, устига келтирмоқчи бўлдилар, лекин у оғирлик…

Саҳиҳул Бухорий, 2210-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Абу Тайба ҳижома (қон олиш) қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга бир сў хурмо (беришни) буюрди ва хўжайинларига унинг хирожини (тўловини) енгиллатишни…

Саҳиҳул Бухорий, 2102-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

Абу Тайба Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга ҳижомат қилди. У зот унга бир сў хурмо (беришни) буюрди ва унинг эгаларига унинг хирожидан (кунлик тўловидан) енгиллаштиришни буюрди.

Сунани Абу Довуд, 3424-ҳадисИжара китоби

Абу Тайба Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қон олди (ҳижома қилди). Бас, унга бир сў хурмо (беришни) амр қилдилар ва унинг эгаларига унинг харожидан (тўловидан) енгиллатишни амр қилдилар.

Саҳиҳи Муслим, 5512-ҳадисКийим ва безак

ки, Жаброил Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга унинг олдига келишни ваъда қилди. Сўнг у ҳадисни зикр қилди, лекин уни Ибн Абу Ҳозимнинг чўзганидек чўзмади.