حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، - عَامِلٌ لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَلَى الرَّبَذَةِ حَدَّثَنِي أَسِيدُ بْنُ أَبِي أَسِيدٍ، عَنِ امْرَأَةٍ، مِنَ الْمُبَايِعَاتِ قَالَتْ كَانَ فِيمَا أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَعْرُوفِ الَّذِي أَخَذَ عَلَيْنَا أَنْ لاَ نَعْصِيَهُ فِيهِ أَنْ لاَ نَخْمِشَ وَجْهًا وَلاَ نَدْعُوَ وَيْلاً وَلاَ نَشُقَّ جَيْبًا وَأَنْ لاَ نَنْشُرَ شَعْرًا .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳумайд ибнул-Асвад ривоят қилди, бизга ал-Ҳажжож — Умар ибн Абдулазийзнинг Разба устидаги амали — ривоят қилди: менга Асид ибн Абу Асид мубаёа қилган (байъат берган) аёллардан биридан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам биздан биз унга осий бўлмаслигимиз учун маъруф (яхшилик) борасида олган аҳдлардан бири шу эдики: юзни тирнамаслигимиз, вой деб (қичқириб) чақирмаслигимиз, ёқани йиртмаслигимиз ва сочни ёйиб (таратиб) юбормаслигимиз.