حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ إِسْحَاقَ، مَوْلَى زَائِدَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا مَنْسُوخٌ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ وَسُئِلَ عَنِ الْغُسْلِ مِنْ غَسْلِ الْمَيِّتِ فَقَالَ يُجْزِيهِ الْوُضُوءُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَدْخَلَ أَبُو صَالِحٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ - يَعْنِي إِسْحَاقَ مَوْلَى زَائِدَةَ - قَالَ وَحَدِيثُ مُصْعَبٍ ضَعِيفٌ فِيهِ خِصَالٌ لَيْسَ الْعَمَلُ عَلَيْهِ .
Бизга Ҳомид ибн Яҳё ривоят қилди, у Суфёндан, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Зоиданинг озод қилган қули Исъҳоқдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди. Абу Довуд айтди: Бу мансух (бекор қилинган). Мен Аҳмад ибн Ҳанбалдан эшитдим, ундан ўликни ғусл қилдиришдан ғусл ҳақида сўралганда у: «Унга таҳорат кифоя қилади», деди. Абу Довуд айтди: Абу Солиҳ бу ҳадисда ўзи билан Абу Ҳурайра орасига — яъни Зоиданинг озод қилган қули Исъҳоқни — киритди. У айтди: Мусъабнинг ҳадиси заъиф бўлиб, унда амал қилинмайдиган хусусиятлар бор.