حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб — яъни ибн Атў — Саиддан, у Қатодадан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у деди: «Албатта, банда қабрига қўйилиб, ҳамроҳлари ундан қайтиб кетганида, у албатта уларнинг кавушлари тарақлашини эшитади».