حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ بَكَّارٍ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ السَّدُوسِيِّ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ بَشِيرٍ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ اسْمُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ زَحْمُ بْنُ مَعْبَدٍ فَهَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا اسْمُكَ " . قَالَ زَحْمٌ . قَالَ " بَلْ أَنْتَ بَشِيرٌ " . قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ " لَقَدْ سَبَقَ هَؤُلاَءِ خَيْرًا كَثِيرًا " . ثَلاَثًا ثُمَّ مَرَّ بِقُبُورِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ " لَقَدْ أَدْرَكَ هَؤُلاَءِ خَيْرًا كَثِيرًا " . وَحَانَتْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَظْرَةٌ فَإِذَا رَجُلٌ يَمْشِي فِي الْقُبُورِ عَلَيْهِ نَعْلاَنِ فَقَالَ " يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ وَيْحَكَ أَلْقِ سِبْتِيَّتَيْكَ " . فَنَظَرَ الرَّجُلُ فَلَمَّا عَرَفَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَلَعَهُمَا فَرَمَى بِهِمَا .
Бизга Саҳл ибн Баккор ривоят қилди, бизга ал-Асвад ибн Шайбон Холид ибн Сумайр ас-Садусийдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Башир Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг мўласидан ривоят қилди — унинг исми жоҳилиятда Заҳм ибн Маъбад эди, сўнг у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига ҳижрат қилди. (Расулуллаҳ): «Исминг нима?» деди. (У): «Заҳм» деди. (Расулуллаҳ): «Йўқ, сен Баширсан» деди. (Башир) деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан юриб бораётганимда, у мушрикларнинг қабрлари ёнидан ўтиб деди: «Булар кўп яхшиликдан (маҳрум бўлиб) ўтиб кетдилар» — уч марта. Сўнг мусулмонларнинг қабрлари ёнидан ўтиб деди: «Булар кўп яхшиликка эришдилар». Шу пайт Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг нигоҳи тушди ва бирдан қабрлар орасида кавуш кийиб юрган бир кишини кўриб қолди ва деди: «Эй икки сибтий кавуш эгаси, ҳолингга вой, сибтий кавушларингни ечиб ташла!» Бас, у киши қаради ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни танигач, уларни ечиб, иккаласини ҳам улоқтириб ташлади.