أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، أَنَّهُمَا كَانَا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ فِي بَيْتِهِ فَقَالَ أَصَلَّى هَؤُلاَءِ قُلْنَا نَعَمْ . فَأَمَّهُمَا وَقَامَ بَيْنَهُمَا بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ . قَالَ إِذَا كُنْتُمْ ثَلاَثَةً فَاصْنَعُوا هَكَذَا وَإِذَا كُنْتُمْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَلْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَفْرِشْ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلاَفِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у Шуъбадан, у Сулаймондан (ривоят қилдики), у деди: Мен Иброҳимнинг Алқама ва ал-Асваддан ривоят қилганини эшитдим: Улар иккаласи Абдуллаҳ билан бирга унинг уйида эдилар. У: «Булар намоз ўқидими?» деди. Биз: «Ҳа,» дедик. Сўнг у иккаласига имом бўлди ва азонсиз, иқоматсиз икковининг ўртасида турди. У деди: «Учов бўлсангиз, шундай қилинглар, бундан кўп бўлсангиз, бирингиз сизларга имом бўлсин ва икки кафтини икки сонига қўйсин.» Гўё мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бармоқларининг (бир-бирига) киритилганига қараб тургандекман.