أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، أَنَّهُمَا كَانَا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ فِي بَيْتِهِ فَقَالَ أَصَلَّى هَؤُلاَءِ قُلْنَا نَعَمْ . فَأَمَّهُمَا وَقَامَ بَيْنَهُمَا بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ . قَالَ إِذَا كُنْتُمْ ثَلاَثَةً فَاصْنَعُوا هَكَذَا وَإِذَا كُنْتُمْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَلْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَفْرِشْ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلاَفِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ибн ал-Ҳорис ривоят қилди, у Шуъбадан, у Сулаймондан (ривоят қилдики), у деди: Мен Иброҳимнинг Алқама ва ал-Асваддан ривоят қилганини эшитдим: Улар иккаласи Абдуллаҳ билан бирга унинг уйида эдилар. У: «Булар намоз ўқидими?» деди. Биз: «Ҳа,» дедик. Сўнг у иккаласига имом бўлди ва азонсиз, иқоматсиз икковининг ўртасида турди. У деди: «Учов бўлсангиз, шундай қилинглар, бундан кўп бўлсангиз, бирингиз сизларга имом бўлсин ва икки кафтини икки сонига қўйсин.» Гўё мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг бармоқларининг (бир-бирига) киритилганига қараб тургандекман.
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الرِّبَاطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي قَيْسٍ - عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، وَعَلْقَمَةَ، قَالاَ صَلَّيْنَا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي بَيْتِهِ فَقَامَ بَيْنَنَا فَوَضَعْنَا أَيْدِيَنَا عَلَى رُكَبِنَا فَنَزَعَهَا فَخَالَفَ بَيْنَ أَصَابِعِنَا وَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ .
Менга Аҳмад ибн Саид ар-Риботий хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Амр — у Абу Қайснинг ўғли — хабар берди, у аз-Зубайр ибн Адийдан, у Иброҳимдан, у ал-Асвад ва Алқамадан (ривоят қилдики), иккови дедилар: «Биз Абдуллаҳ ибн Масъуд билан бирга унинг уйида намоз ўқидик. У бизнинг ўртамизда турди. Биз қўлларимизни тиззаларимизга қўйган эдик, у (қўлларимизни) тортиб олди-да, бармоқларимизни (бир-бирига) киритди ва: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай қилганларини кўрганман,» деди.»
أَخْبَرَنَا نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ عَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ فَقَامَ فَكَبَّرَ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ طَبَّقَ يَدَيْهِ بَيْنَ رُكْبَتَيْهِ وَرَكَعَ فَبَلَغَ ذَلِكَ سَعْدًا فَقَالَ صَدَقَ أَخِي قَدْ كُنَّا نَفْعَلُ هَذَا ثُمَّ أُمِرْنَا بِهَذَا يَعْنِي الإِمْسَاكَ بِالرُّكَبِ .
Бизга Нуҳ ибн Ҳабиб хабар берди, у деди: бизга Ибн Идрис хабар берди, у Осим ибн Кулайбдан, у Абдурраҳмон ибн ал-Асваддан, у Алқамадан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга намозни ўргатдилар. Улар турдилар, такбир айтдилар, рукуъ қилмоқчи бўлганларида икки қўлларини (жам қилиб) икки тиззалари орасига қўйиб рукуъ қилдилар.» Бу (хабар) Саъдга етди, у деди: «Биродарим рост айтибди. Биз буни қилар эдик, сўнг бунга — яъни тиззаларни ушлашга — буюрилдик.»