حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ الشَّامِيُّ، حَدَّثَنَا حَسَّانُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي الصَّائِغَ - عَنْ عَطَاءٍ، فِي اللَّغْوِ فِي الْيَمِينِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " هُوَ كَلاَمُ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ كَلاَّ وَاللَّهِ وَبَلَى وَاللَّهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ إِبْرَاهِيمُ الصَّائِغُ رَجُلاً صَالِحًا قَتَلَهُ أَبُو مُسْلِمٍ بِعَرَنْدَسَ قَالَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ الْمَطْرَقَةَ فَسَمِعَ النِّدَاءَ سَيَّبَهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الصَّائِغِ مَوْقُوفًا عَلَى عَائِشَةَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَمَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ وَكُلُّهُمْ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ مَوْقُوفًا .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада аш-Шомий ривоят қилди, бизга Ҳассон — яъни ибн Иброҳим — ривоят қилди, бизга Иброҳим — яъни Соиғ — Атодан қасамдаги беҳуда (сўз) тўғрисида ривоят қилди. У айтди: Оиша айтди: Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У кишининг ўз уйидаги ‹Йўқ, валлаҳи› ва ‹Ҳа, валлаҳи› деган сўзидир» деди. Абу Довуд айтди: Иброҳим Соиғ солиҳ киши эди, уни Абу Муслим Арандасда ўлдирди. У айтди: Қачон у болғани кўтариб, азон овозини эшитса, уни қўйиб юборар эди. Абу Довуд айтди: Бу ҳадисни Довуд ибн Абу Фурот Иброҳим Соиғдан Оишага мавқуф (саҳобада тўхтаган) ҳолида ривоят қилди. Шунингдек, уни Зуҳрий ва Абдулмалик ибн Абу Сулаймон ва Молик ибн Миғвал ҳам ривоят қилди — ҳаммаси Атодан, у Оишадан мавқуф ҳолида.