حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، أَوْ عَنْ أَبِي السَّلِيلِ، عَنْهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ : نَزَلَ بِنَا أَضْيَافٌ لَنَا قَالَ : وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَتَحَدَّثُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ فَقَالَ : لاَ أَرْجِعَنَّ إِلَيْكَ حَتَّى تَفْرَغَ مِنْ ضِيَافَةِ هَؤُلاَءِ وَمِنْ قِرَاهُمْ فَأَتَاهُمْ بِقِرَاهُمْ فَقَالُوا : لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى يَأْتِيَ أَبُو بَكْرٍ . فَجَاءَ فَقَالَ : مَا فَعَلَ أَضْيَافُكُمْ أَفَرَغْتُمْ مِنْ قِرَاهُمْ قَالُوا : لاَ . قُلْتُ : قَدْ أَتَيْتُهُمْ بِقِرَاهُمْ فَأَبَوْا وَقَالُوا : وَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى يَجِيءَ، فَقَالُوا : صَدَقَ قَدْ أَتَانَا بِهِ فَأَبَيْنَا حَتَّى تَجِيءَ، قَالَ : فَمَا مَنَعَكُمْ قَالُوا : مَكَانُكَ . قَالَ : وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ، قَالَ فَقَالُوا : وَنَحْنُ وَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ . قَالَ : مَا رَأَيْتُ فِي الشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ قَطُّ - قَالَ - قَرِّبُوا طَعَامَكُمْ . قَالَ : فَقُرِّبَ طَعَامُهُمْ فَقَالَ : بِسْمِ اللَّهِ فَطَعِمَ وَطَعِمُوا فَأُخْبِرْتُ أَنَّهُ أَصْبَحَ فَغَدَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي صَنَعَ وَصَنَعُوا، قَالَ : " بَلْ أَنْتَ أَبَرُّهُمْ وَأَصْدَقُهُمْ " .
Бизга Муъаммал ибн Ҳишом ривоят қилди, бизга Исмоил Журайрийдан, у Абу Усмондан, ёки Абу Салилдан, у ундан, у Абдурраҳмон ибн Абу Бакрдан ривоят қилди. У айтди: Бизнинг олдимизга меҳмонларимиз тушди. У айтди: Абу Бакр кечалари Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида суҳбатлашар эди. У: Сен бу меҳмонларга зиёфат бериб, уларни меҳмон қилиб бўлмагунингча мен сенга қайтмайман, деди. Сўнг у уларга зиёфат (таом)ини келтирди, лекин улар: Абу Бакр келмагунча биз буни емаймиз, дедилар. У (Абу Бакр) келди ва: Меҳмонларингиз нима қилди? Уларни меҳмон қилиб бўлдингми? деди. Улар: Йўқ, дедилар. Мен: Мен уларга зиёфатларини келтирган эдим, лекин улар бош тортиб: Валлаҳи, у келмагунча биз буни емаймиз, дедилар, дедим. Улар: Рост айтди, у бизга келтирди, биз эса сен келмагунча бош тортдик, дедилар. У: Сизларни нима тўсди? деди. Улар: Сенинг келмаганлигинг, дедилар. У: Валлаҳи, мен буни бу кеча емайман, деди. Улар ҳам: Бизлар ҳам, валлаҳи, сен емагунингча буни емаймиз, дедилар. У: Мен бу кечадагидек ёмонликни ҳеч қачон кўрмадим, деди. Сўнг: Таомингизни яқинлаштиринглар, деди. Уларнинг таоми яқинлаштирилди. У: ‹Бисмиллаҳ› деди-да, еди, улар ҳам едилар. Менга хабар берилдики, у тонггача ўтди ва эрталаб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига борди ва ўзи қилган ва улар қилган ишни хабар берди. У: «Йўқ, балки сен улардан кўра яхшироқ ва ростгўйроқдир(сан)» деди.