حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى الْبُسْطَامِيُّ، وَحَامِدُ بْنُ يَحْيَى، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ جَامِعِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ، وَعَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَعْيَنَ، وَعَاصِمٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ، بِمَعْنَاهُ قَالَ " يَحْضُرُهُ الْكَذِبُ وَالْحَلِفُ " . وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ الزُّهْرِيُّ " اللَّغْوُ وَالْكَذِبُ " .
Бизга Ҳусайн ибн Исо Бустомий ва Ҳомид ибн Яҳё ва Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Зуҳрий ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Суфён, Жомиъ ибн Абу Рошид ва Абдулмалик ибн Аъян ва Осимдан, улар Абу Воилдан, у Қайс ибн Абу Ғаразадан шу маънода ривоят қилди, у деди: «Унда ёлғон ва қасам ҳозир бўлади». Абдуллаҳ Зуҳрий эса: «Беҳуда гап ва ёлғон» деди.