حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَرَجَ رَجُلاَنِ فِي سَفَرٍ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسَ مَعَهُمَا مَاءٌ فَتَيَمَّمَا صَعِيدًا طَيِّبًا فَصَلَّيَا ثُمَّ وَجَدَا الْمَاءَ فِي الْوَقْتِ فَأَعَادَ أَحَدُهُمَا الصَّلاَةَ وَالْوُضُوءَ وَلَمْ يُعِدِ الآخَرُ ثُمَّ أَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لِلَّذِي لَمْ يُعِدْ " أَصَبْتَ السُّنَّةَ وَأَجْزَأَتْكَ صَلاَتُكَ " . وَقَالَ لِلَّذِي تَوَضَّأَ وَأَعَادَ " لَكَ الأَجْرُ مَرَّتَيْنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَغَيْرُ ابْنِ نَافِعٍ يَرْوِيهِ عَنِ اللَّيْثِ عَنْ عَمِيرَةَ بْنِ أَبِي نَاجِيَةَ عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَذِكْرُ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ لَيْسَ بِمَحْفُوظٍ وَهُوَ مُرْسَلٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Ишоқ ал-Мусайябий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нофиъ хабар берди, ал-Лайс ибн Саъддан, Бакр ибн Саводадан, Ато ибн Ясордан, Абу Саъид ал-Худрийдан: У деди: Икки киши сафарга чиқди. Намоз вақти бўлди, уларнинг ёнида сув йўқ эди. Шунда тоза тупроқ билан таяммум қилиб, намоз ўқишди, сўнг вақт ичида сувни топишди. Улардан бири намоз ва таҳоратни қайтарди, иккинчиси қайтармади. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб, буни уларга айтишди. У қайтармаганга: «Суннатга мос қилибсан, намозинг сенга етарли бўлибди», дедилар. Таҳорат олиб қайтарганга эса: «Сенга икки марта ажр бор», дедилар. Абу Довуд деди: Ибн Нофиъдан бошқалар уни ал-Лайсдан, Амийра ибн Абу Ножиядан, Бакр ибн Саводадан, Ато ибн Ясордан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилишади. Абу Довуд деди: Ушбу ҳадисда Абу Саъид ал-Худрийнинг зикр қилиниши маҳфуз эмас, у мурсалдир.