حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الأَنْطَاكِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، أَخْبَرَنِي الأَوْزَاعِيُّ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ أَصَابَ رَجُلاً جُرْحٌ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ احْتَلَمَ فَأُمِرَ بِالاِغْتِسَالِ فَاغْتَسَلَ فَمَاتَ فَبَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ أَلَمْ يَكُنْ شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالَ " .
Бизга Наср ибн Осим ал-Антокий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Шуъайб ривоят қилди, менга Авзўий хабар берди: Унга Ато ибн Абу Робоҳдан етиб келди: У Абдуллаҳ ибн Аббоснинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида бир кишига жароҳат етди, сўнг у эҳтилом бўлди. Унга ғусл қилиш буюрилди, у ғусл қилди ва вафот этди. Бу Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга етганда, у: «Улар уни ўлдиришди, Аллаҳ уларни ўлдирсин! Жаҳолатнинг давоси сўраш эмасмиди?» дедилар.