حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، - رضى الله عنه - قَالَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ الرَّأْىَ إِنَّمَا كَانَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُصِيبًا لأَنَّ اللَّهَ كَانَ يُرِيهِ وَإِنَّمَا هُوَ مِنَّا الظَّنُّ وَالتَّكَلُّفُ .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Маҳрий, бизга Ибн Ваҳб Юнус ибн Язиддан, у Ибн Шиҳобдан хабар берди: Умар ибн Хаттоб розияллаҳу анҳу минбарда туриб деди: «Эй одамлар, фикр (раъй) Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдангина тўғри бўлар эди, чунки Аллаҳ унга кўрсатиб турарди. Биздан эса у фақат гумон ва уринишдир».