حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَخْبَرَنِي الشَّافِعِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسُهَيْلٍ فَقَالَ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ - وَهُوَ عِنْدِي ثِقَةٌ - أَنِّي حَدَّثْتُهُ إِيَّاهُ وَلاَ أَحْفَظُهُ . قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَدْ كَانَ أَصَابَتْ سُهَيْلاً عِلَّةٌ أَذْهَبَتْ بَعْضَ عَقْلِهِ وَنَسِيَ بَعْضَ حَدِيثِهِ فَكَانَ سُهَيْلٌ بَعْدُ يُحَدِّثُهُ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ .
Бизга Аҳмад ибн Абу Бакр Абу Мусъаб аз-Зуҳрий ривоят қилди, бизга ад-Даровардий ривоят қилди, у Рабиа ибн Абу Абдурраҳмондан, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам гувоҳ билан бирга қасам асосида ҳукм қилдилар. Абу Довуд айтди: ар-Рабиъ ибн Сулаймон ал-Муаззин менга бу ҳадисда қўшимча қилди: у деди: менга Шофий Абдулазиздан хабар берди, у деди: Мен буни Суҳайлга айтдим, у: «Менга Рабиа хабар берди — у менинг наздимда ишончли киши — мен унга уни ривоят қилган эканман, лекин мен уни ёдламайман», деди. Абдулазиз деди: Суҳайлга ақлининг бир қисмини кетказиб, ҳадисининг бир қисмини унутдирадиган касаллик етган эди. Шу сабабли Суҳайл кейинчалик уни Рабиадан, у ўзидан, у отасидан деб ривоят қиладиган бўлди.