حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ ثُمَامَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ فَجَعَلَهَا لِحَسَّانَ وَأُبِيٍّ، وَأَنَا أَقْرَبُ إِلَيْهِ، وَلَمْ يَجْعَلْ لِي مِنْهَا شَيْئًا.
Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Ансорий бизга айтди, отам менга айтди, у Сумомадан, у Анас розияллаҳу анҳудан: У айтди: У (Абу Талҳа) уни (Байруҳўни) Ҳассон ва Убаййга берди, мен эса унга (Абу Талҳага насабда) яқинроқ эдим, лекин у менга ундан ҳеч нарса бермади.