حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ أَنْصَارِيٍّ بِالْمَدِينَةِ نَخْلاً، وَكَانَ أَحَبَّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بَيْرُحَاءٍ، وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٍ، فَلَمَّا أُنْزِلَتْ {لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ} قَامَ أَبُو طَلْحَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ} وَإِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَىَّ بَيْرُحَاءٍ وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ لِلَّهِ، أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللَّهِ، فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَيْثُ أَرَاكَ اللَّهُ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَخْ، ذَلِكَ مَالٌ رَايِحٌ، ذَلِكَ مَالٌ رَايِحٌ، وَقَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ، وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الأَقْرَبِينَ ". قَالَ أَبُو طَلْحَةَ أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَرَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ " ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ ". حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ " مَالٌ رَايِحٌ ".
Исмоил бизга айтди, Молик менга айтди, у Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан, у Анас ибн Молик розияллаҳу анҳуни айтаётганини эшитди: У айтди: Абу Талҳа Мадинада хурмозори энг кўп Ансорий эди. Мол-мулкларидан унга энг севимлиси Байруҳў эди, у масжидга рўпара эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга кириб, ундаги тотли сувдан ичар эди. «Севадиган нарсангиздан инфоқ қилмагунча, ҳеч яхшиликка эришмайсиз» (ояти) нозил бўлганида, Абу Талҳа туриб деди: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳ: «Севадиган нарсангиздан инфоқ қилмагунча, ҳеч яхшиликка эришмайсиз» дейди. Мол-мулкларимдан менга энг севимлиси Байруҳўдир, у Аллаҳ учун садақадир. Мен унинг яхшилиги ва Аллаҳ ҳузурида (сақланган) захирасини умид қиламан. Уни, эй Расулуллаҳ, Аллаҳ сенга кўрсатган жойга қўй.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Бах! Бу фойдали (кетадиган) молдур, бу фойдали молдур. Мен сен айтган нарсани эшитдим. Мен уни яқин қариндошларга қўйишингни маъқул кўраман.» Абу Талҳа деди: «Шундай қиламан, эй Расулуллаҳ.» Абу Талҳа уни қариндошлари ва амакиваччалари орасида тақсимлади. Абдуллаҳ ибн Юсуф ва Равҳ ибн Убода «бу фойдали (робиҳ) молдур» дедилар. Яҳё ибн Яҳё менга айтди, деди: Мен Моликка «фойдали (ройиҳ) мол» деб ўқиб бердим.