1699-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ فَتَلْتُ قَلاَئِدَ هَدْىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَشْعَرَهَا وَقَلَّدَهَا ـ أَوْ قَلَّدْتُهَا ـ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى الْبَيْتِ، وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ، فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَىْءٌ كَانَ لَهُ حِلٌّ.
Абдуллаҳ ибн Маслама бизга айтди: Афлаҳ ибн Ҳумайд бизга айтди, Қосимдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳадяси қилодаларини эшди, сўнг у зот уларни ишъор қилди ва (қилода) тақди — ёки мен тақди — сўнг уларни Байтга юборди ва ўзи Мадинада қолди. (Лекин) унга ҳалол бўлган ҳеч нарса ҳаром бўлмади.