حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهْدِي مِنَ الْمَدِينَةِ، فَأَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْيِهِ، ثُمَّ لاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا مِمَّا يَجْتَنِبُهُ الْمُحْرِمُ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Лайс бизга айтди: Ибн Шиҳоб бизга айтди, Урвадан, ва Амра бинти Абдурраҳмондан: Оиша розияллаҳу анҳо деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинадан ҳадя (қурбонлик) юборар, мен унинг ҳадяси қилодаларини эшар эдим, сўнг у зот муҳрим (иҳромда)ги киши сақланадиган ҳеч нарсадан сақланмас эди.