1697-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ حَفْصَةَ، رضى الله عنهم قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحْلِلْ أَنْتَ قَالَ " إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي، وَقَلَّدْتُ هَدْيِي، فَلاَ أَحِلُّ حَتَّى أَحِلَّ مِنَ الْحَجِّ ".
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Убайдуллаҳдан: У деди: Нофиъ менга хабар берди, Ибн Умардан, у Ҳафса розияллаҳу анҳумадан: У деди: ‹Ё Расулуллаҳ, одамларга нима бўлди-ки, улар (иҳромдан) чиқди, сен эса чиқмадинг?› дедим. У зот: «Мен бошимни ёпиштирдим ва ҳадямга (белги) тақдим, шунинг учун мен ҳаждан чиқгунимча (иҳромдан) чиқмайман» дедилар.