حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ، - يَعْنِي الْكُوفِيَّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَطِيَّةَ، وَنَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ فِي الْحَضَرِ الظُّهْرَ أَرْبَعًا وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَصَلَّيْتُ مَعَهُ فِي السَّفَرِ الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَعْدَهَا شَيْئًا وَالْمَغْرِبَ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ سَوَاءً ثَلاَثَ رَكَعَاتٍ لاَ تَنْقُصُ فِي الْحَضَرِ وَلاَ فِي السَّفَرِ وَهِيَ وِتْرُ النَّهَارِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . سَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَقُولُ مَا رَوَى ابْنُ أَبِي لَيْلَى حَدِيثًا أَعْجَبَ إِلَىَّ مِنْ هَذَا وَلاَ أَرْوِي عَنْهُ شَيْئًا .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ал-Муҳорибий — яъни ал-Куфий — ривоят қилди, у деди: бизга Алий ибн Ҳошим ривоят қилди, Ибн Аби Лайлодан, у Атийя ва Нофиъдан, улар Ибн Умардан (ривоят қилдики), у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ҳам муқим ҳолатда, ҳам сафарда намоз ўқидим. Муқим ҳолатда у билан Зуҳрни тўрт (ракат) ва ундан кейин икки ракат ўқидим; сафарда у билан Зуҳрни икки ракат ва ундан кейин икки ракат, Асрни эса икки ракат ўқидим, у ундан кейин ҳеч нарса ўқимадилар. Мағриб муқим ҳолатда ҳам, сафарда ҳам бир хил — уч ракат; муқим ҳолатда ҳам, сафарда ҳам камайтирилмайди, у кундузнинг витридир, ундан кейин икки ракат (ўқидим). Абу Исо деди: бу ҳасан ҳадисдир. Мен Муҳаммад (ал-Бухорий)нинг: «Ибн Аби Лайло бундан кўра менга ёқимлироқ бирор ҳадис ривоят қилмаган, (аммо) мен ундан ҳеч нарса ривоят қилмайман,» деганини эшитдим.