حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ زُرْعَةَ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي رَاشِدٍ الْحُبْرَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِبْلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ لَحْمِ الضَّبِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Авф ат-Тоий ривоят қилди: Ҳакам ибн Нофиъ уларга ривоят қилди, бизга Ибн Айёш ривоят қилди, Замзам ибн Зуръадан, Шурайҳ ибн Убайддан, Абу Рошид ал-Ҳубронийдан, Абдурраҳмон ибн Шиблдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам калтакесак (забб) гўштини ейишдан қайтардилар.