حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُقَطَةِ الْحَاجِّ .
Менга Абу Тоҳир ва Юнус ибн Абдулаъло ривоят қилиб айтдилар: Бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, менга Амр ибн ал-Ҳорис хабар берди, у Букайр ибн Абдуллаҳ ибн ал-Ашажждан, у Яҳё ибн Абдурраҳмон ибн Ҳотибдан, у Абдурраҳмон ибн Усмон ат-Таймийдан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳожининг луқатасидан (топиб олишидан) қайтардилар.