حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَمَهْرِ الْبَغِيِّ وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс Ибн Шиҳобдан ривоят қилди; (бошқа санад) ва бизга Саид ибн Абдурраҳмон ал-Махзумий ва бошқа бир нечалари ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Суфён ибн Уяйна аз-Зуҳрийдан ривоят қилди, у Абу Бакр ибн Абдурраҳмондан, у Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) итнинг баҳосидан, фоҳишанинг ҳақидан ва коҳиннинг тўловидан (ғайбдан хабар бериб олган ҳақидан) қайтардилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.