3918-ҳадисСунани Абу Довуд · Фолбинлик ва уруғчилик
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ يَقُولُ النَّاسُ الصَّفَرُ وَجَعٌ يَأْخُذُ فِي الْبَطْنِ . قُلْتُ فَمَا الْهَامَةُ قَالَ يَقُولُ النَّاسُ الْهَامَةُ الَّتِي تَصْرُخُ هَامَةُ النَّاسِ وَلَيْسَتْ بِهَامَةِ الإِنْسَانِ إِنَّمَا هِيَ دَابَّةٌ .
Бизга Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Абу Осим ривоят қилди, бизга Ибн Журайж Атодан ривоят қилди. У деди: «Одамлар: Сафар — қоринда пайдо бўладиган оғриқдир, дейишади.» Мен: «Ҳоома нима?» дедим. У деди: «Одамлар: Ҳоома — чинқирадиган нарса, одамларнинг ҳоомаси (бойқуш)дир, у инсоннинг ҳоомаси (боши) эмас, балки у бир жонивордир, дейишади.»