حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، { وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ } الآيَةَ فَنُسِخَ وَاسْتُثْنِيَ مِنْ ذَلِكَ { وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللاَّتِي لاَ يَرْجُونَ نِكَاحًا } الآيَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ал-Марвазий ривоят қилди, бизга Али ибнул-Ҳусайн ибн Воқид отасидан, у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди: «Мўмин аёлларга айт, кўзларини (ҳаром нарсалардан) тўссинлар» (ояти) — сўнг (бир қисми) насх қилинди ва бундан: «Никоҳни умид қилмайдиган кексайган аёллар...» (ояти билан истисно қилинди).