حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، وَسُفْيَانُ بْنُ عُقْبَةَ السُّوَائِيُّ، - هُوَ أَخُو قَبِيصَةَ - وَحُمَيْدُ بْنُ خُوَارٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلِي شَعْرٌ طَوِيلٌ فَلَمَّا رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ذُبَابٌ ذُبَابٌ " . قَالَ فَرَجَعْتُ فَجَزَزْتُهُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ مِنَ الْغَدِ فَقَالَ " إِنِّي لَمْ أَعْنِكَ وَهَذَا أَحْسَنُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, бизга Муовия ибн Ҳишом ва Суфён ибн Уқба ас-Сувоий — у Қабисанинг укаси — ва Ҳумайд ибн Хувор Суфён ас-Саврийдан, у Осим ибн Кулайбдан, у отасидан, у Воил ибн Ҳужрдан ривоят қилдилар. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига узун сочим билан келдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени кўрганларида дедилар: «Зубоб (ёмон)! Зубоб (ёмон)!». У деди: Мен қайтиб, уни қирқиб ташладим, сўнг эртаси куни уларнинг олдига келдим. Дедилар: «Мен сени назарда тутмагандим, лекин бу яхшироқдир».