حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدٍ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ كُنْتُ إِذَا أَرَدْتُ أَنْ أَفْرِقَ رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَدَعْتُ الْفَرْقَ مِنْ يَافُوخِهِ وَأُرْسِلُ نَاصِيَتَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ .
Бизга Яҳё ибн Халаф ривоят қилди, бизга Абдул Аъло Муҳаммаддан — яъни ибн Ишоқдан — ривоят қилди. У деди: менга Муҳаммад ибн Жаъфар ибн аз-Зубайр Урвадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бошларини ажратмоқчи (тараб иккига айирмоқчи) бўлсам, ажратишни бошларининг тепасидан (ёфухидан) бошлар ва пешона сочларини икки кўзлари орасига қўйиб юборардим.