حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ، حَدَّثَنِي الْعَلاَءُ بْنُ عُتْبَةَ، عَنْ عُمَيْرِ بْنِ هَانِئٍ الْعَنْسِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ كُنَّا قُعُودًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ الْفِتَنَ فَأَكْثَرَ فِي ذِكْرِهَا حَتَّى ذَكَرَ فِتْنَةَ الأَحْلاَسِ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا فِتْنَةُ الأَحْلاَسِ قَالَ " هِيَ هَرَبٌ وَحَرْبٌ ثُمَّ فِتْنَةُ السَّرَّاءِ دَخَنُهَا مِنْ تَحْتِ قَدَمَىْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَزْعُمُ أَنَّهُ مِنِّي وَلَيْسَ مِنِّي وَإِنَّمَا أَوْلِيَائِيَ الْمُتَّقُونَ ثُمَّ يَصْطَلِحُ النَّاسُ عَلَى رَجُلٍ كَوَرِكٍ عَلَى ضِلَعٍ ثُمَّ فِتْنَةُ الدُّهَيْمَاءِ لاَ تَدَعُ أَحَدًا مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ إِلاَّ لَطَمَتْهُ لَطْمَةً فَإِذَا قِيلَ انْقَضَتْ تَمَادَتْ يُصْبِحُ الرَّجُلُ فِيهَا مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا حَتَّى يَصِيرَ النَّاسُ إِلَى فُسْطَاطَيْنِ فُسْطَاطِ إِيمَانٍ لاَ نِفَاقَ فِيهِ وَفُسْطَاطِ نِفَاقٍ لاَ إِيمَانَ فِيهِ فَإِذَا كَانَ ذَاكُمْ فَانْتَظِرُوا الدَّجَّالَ مِنْ يَوْمِهِ أَوْ مِنْ غَدِهِ " .
Бизга Яҳё ибн Усмон ибн Саъийд ал-Ҳимсий ривоят қилди, бизга Абул-Муғийра ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Солим ривоят қилди, менга Алў ибн Утба Умайр ибн Ҳониъ ал-Анасийдан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ ибн Умар шундай деганини эшитдим: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида ўтирган эдик. У фитналарни эслаб, уларни кўп зикр қилди, ҳатто Аҳлас фитнасини ҳам эслатди. Шунда бир айтувчи: Эй Аллаҳнинг Расули, Аҳлас фитнаси нима? деди. У деди: «У қочиш ва урушдир. Сўнгра Саррў фитнаси бўлади, унинг тутуни менинг аҳлу байтимдан бўлган, ўзини мендан деб даъво қиладиган, ҳолбуки мендан бўлмаган бир кишининг икки оёғи тагидан кўтарилади. Албатта менинг дўстларим тақводорлардир. Сўнгра одамлар бир қовурға устидаги бўғимдек бўлган бир киши атрофида бирлашадилар. Сўнгра Дуҳаймаъ фитнаси бўлади, у бу умматдан ҳеч кимни шапалоқ урмасдан қолдирмайди. Тугади дейилса, давом этади. Киши унда эрталаб мўмин бўлиб, кечқурун кофир бўлади, ҳатто одамлар икки чодирга бўлинадилар: ичида нифоқ йўқ иймон чодири ва ичида иймон йўқ нифоқ чодири. Мана шу бўлганда, Дажжолни ўша кунидан ёки эртасидан кутинг».