حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنِ الْمُشَعَّثِ بْنِ طَرِيفٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ " كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَصَابَ النَّاسَ مَوْتٌ يَكُونُ الْبَيْتُ فِيهِ بِالْوَصِيفِ " . قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ أَوْ قَالَ مَا خَارَ اللَّهُ لِي وَرَسُولُهُ . قَالَ " عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ " . أَوْ قَالَ " تَصْبِرُ " . ثُمَّ قَالَ لِي " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " كَيْفَ أَنْتَ إِذَا رَأَيْتَ أَحْجَارَ الزَّيْتِ قَدْ غَرِقَتْ بِالدَّمِ " . قُلْتُ مَا خَارَ اللَّهُ لِي وَرَسُولُهُ . قَالَ " عَلَيْكَ بِمَنْ أَنْتَ مِنْهُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ آخُذُ سَيْفِي وَأَضَعُهُ عَلَى عَاتِقِي قَالَ " شَارَكْتَ الْقَوْمَ إِذًا " . قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ " تَلْزَمُ بَيْتَكَ " . قُلْتُ فَإِنْ دُخِلَ عَلَىَّ بَيْتِي قَالَ " فَإِنْ خَشِيتَ أَنْ يَبْهَرَكَ شُعَاعُ السَّيْفِ فَأَلْقِ ثَوْبَكَ عَلَى وَجْهِكَ يَبُوءُ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرِ الْمُشَعَّثَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ غَيْرُ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Абу Имрон ал-Жавнийдан, у ал-Мушаъъас ибн Тарийфдан, у Абдуллаҳ ибн ас-Сомитдан, у Абу Зардан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга: «Эй Абу Зар», деди. Мен: Лаббайка эй Аллаҳнинг Расули ва саъдайка, дедим. Сўнгра ҳадисни зикр қилди. Унда деди: «Одамларга шундай ўлим етганда ҳолинг қандай бўлади, унда уйни бир қул эвазига сотиб олинади?» Мен: Аллаҳ ва Расули яхши билади, дедим ёки: Аллаҳ ва Расули мен учун нимани ихтиёр қилса, дедим. У: «Сабр қилишинг лозим», деди ёки: «Сабр қил», деди. Сўнгра менга: «Эй Абу Зар», деди. Мен: Лаббайка ва саъдайка, дедим. У: «Аҳжоруз-Зайт қонга ғарқ бўлганини кўрганингда ҳолинг қандай бўлади?», деди. Мен: Аллаҳ ва Расули мен учун нимани ихтиёр қилса, дедим. У: «Ўзинг кимдан бўлсанг, ўшанинг ёнида бўл», деди. Мен: Эй Аллаҳнинг Расули, қиличимни олиб, елкамга қўймайманми? дедим. У: «Ундай бўлса, сен қавмга шерик бўласан», деди. Мен: Менга нима буюрасиз? дедим. У: «Уйингдан чиқма», деди. Мен: Агар уйимга кирилса-чи? дедим. У: «Агар қиличнинг ярқирашидан кўзинг қамашишидан қўрқсанг, либосингни юзингга ташла. У ўз гуноҳи ва сенинг гуноҳинг билан қайтади», деди. Абу Довуд деди: Бу ҳадисда ал-Мушаъъасни Ҳаммод ибн Зайддан бошқа ҳеч ким зикр қилмаган.