حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ السَّلاَمِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُوشِكُ الأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا " . فَقَالَ قَائِلٌ وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ قَالَ " بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ وَلَيَنْزِعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمُ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمُ الْوَهَنَ " . فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهَنُ قَالَ " حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Иброҳим ад-Димашқий ривоят қилди, бизга Бишр ибн Бакр ривоят қилди, бизга Ибн Жобир ривоят қилди, менга Абу Абдуссалом ривоят қилди, у Савбондан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Яқинда умматлар сизларга қарши бир-бирини чақиришлари яқинки, худди овқат еювчилар ўз товоғига (бир-бирини) чақиргани каби» деди. Бир айтувчи: ‹У кунда биз озчилик бўлганимизданми?› деди. У: «Йўқ, балки сизлар у кунда кўп бўласизлар, лекин сизлар сел кўпиги каби кўпик бўласизлар. Аллаҳ душманингизнинг кўкракларидан сиздан қўрқишни чиқариб ташлайди ва Аллаҳ сизларнинг қалбларингизга ваҳн солади» деди. Бир айтувчи: ‹Эй Расулуллаҳ, ваҳн нима?› деди. У: «Дунёни севиш ва ўлимни ёмон кўриш» деди.